Ήξερα πολλά γι’ αυτόν. Είχα ρωτήσει δηλαδή και είχα μάθει, ότι «κάπου» στον Υμηττό ζει ένας «παράξενος Έλληνας». Στο «παράξενος» πρόσθετε ο καθένας ότι ήθελε.  Άλλος τόνιζε ότι «γεννήθηκε στην Αργεντινή». Ένας σχολίαζε ότι «είναι πλούσιους αλλά δουλεύει σκουπιδιάρης».  Μετά άκουσα ότι «η γυναίκα του φοράει μαντίλα». «Μουσουλμάνος βέβαια», κατέληγαν όλοι στο σχόλιο τους. «Έλληνας αλλά μουσουλμάνος». Οι περισσότεροι ταίριαζαν αυτές τις δύο λέξεις με έναν αναστεναγμό.

Το πρώτο μου ραντεβού με τον Άνας, ήταν στο θέατρο «Άλεκτον» στον Κεραμεικό. Η γυναίκα του μαζί με άλλες 8 γυναίκες μιλούσαν για τη ζωή βγάζοντας και βάζοντας το «Χιτζάπ» τους. Τη μουσουλμανική μαντίλα. Η Χαμπίμπα ήταν η μόνη που σε όλη την παράσταση δεν έβγαλε  το «Χιτζάπ της». Το ίδιο και στο σπίτι. Κότες, χελώνες, μια χαμογελαστή κόρη που τα θέλει όλα δικά της και από «κάτω» ένα τζαμί. Ισλαμικά βιβλία στα Ελληνικά και  προσευχές από μια γυναίκα που γεννήθηκε στο Μαρόκο και έναν άντρα που γεννήθηκε στην Αργεντινή.

Πώς σας λέγανε παλιά;
Αναστάσιο.
Και πώς το αποφασίσατε;
Πάντα ψαχνόμουνα με τη θρησκεία. Οπότε κάποια στιγμή αποφάσισα να γνωρίσω και το Ισλάμ. Το ’80. Ήταν δύσκολη εποχή, δεν υπήρχανε βιβλία, δεν μπορούσες να βρεις απαντήσεις. Σιγά-σιγά όμως βρήκα αυτό που ήθελα στο Ισλάμ.
Είχατε περάσει και από το Άγιον Όρος;
Α. Ναι.  Μου άρεσε στο Άγιο Όρος και δεν έχει διαφορά. Διαφορετικοί δρόμοι, ένα το τέλος. Η ουσία είναι να αγαπάς.
Καλά, για να αγαπάς δεν είναι ανάγκη να είσαι θρησκευόμενος, θα μπορούσες απλώς να αγαπάς.
Με τις θρησκείες όμως έχεις ένα οδηγό.
Δεν υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα στο Άγιον Όρος και στο Ισλάμ;
Απολύτως καμία. Οι άνθρωποι δημιουργούν τις αποστάσεις.   Όταν πας στο Άγιο Όρος και επισκέπτεσαι κάποιον τεκέ στην Αίγυπτο βλέπεις ότι δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφορά.
Όταν λέτε «τεκέ στην Αίγυπτο»;
Σουφικό Μοναστήρι.
Βλέπω ότι έχετε τατουάζ.
Ναι, τα έκανα όταν ήμουν 17 χρονών.
Ασωτίες;
Ό, τι κάνει κάποιος νεαρός στη δεκαετία του ’80, ξενύχτια, γυναίκες…
Ουσίες;
Κάνα τρίφυλλο μόνο, μέχρι εκεί. Δε μετανιώνω βέβαια γι’ αυτά.
Τα έχετε κόψει όλα τώρα;
Τα πάντα. Εκτός απ’ το τσιγάρο. Όσο μπορώ είμαι πιστός. Βέβαια οι αμαρτίες είναι στο δρόμο και χρειάζεται αγώνας.
Δεν σας λείπει τίποτε; Ένα ποτηράκι κρασί ας πούμε;
Όχι. Προσευχόμαστε 5 φορές την ημέρα οπότε άμα πιεις είναι ανώφελη η προσευχή. Οπότε ηρεμία και μόνωση για να βοηθάμε τον εαυτό μας αλλά και κανένα συνάνθρωπο.
Έχετε  το σημάδι της προσευχής στο μέτωπο.
Είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσε να έχει το σημάδι της προσευχής, το σημάδι της προσευχής είναι στην ψυχή μας. Καμιά φορά αυτό είναι εξωτερικό ντεκόρ, χωρίς κανένα ιδιαίτερο χάρισμα.
Υπάρχει λόγος να δίνετε τόσο χρόνο στην προσευχή;
Ναι, γιατί αισθάνομαι ωραία.
Αν δίνατε τον χρόνο σας για να βοηθήσετε τον απέναντι, δε θα ήταν καλύτερα;
Το κάνω και αυτό. Όταν είσαι σωστός μουσουλμάνος, δεν πάει να πει ότι θα προσεύχεσαι όλη μέρα, πρέπει να βοηθήσεις όποιον έχει ανάγκη.
Πού προσεύχεσθε;
Παλιότερα σε κάτι υπόγεια, είναι γνωστό ότι η Αθήνα είναι η μόνη ευρωπαϊκή πόλη που δεν έχει ούτε επίσημο τέμενος, ούτε νεκροταφείο. Τώρα έχω φτιάξει ένα δικό μου χώρο και έρχονται διάφοροι εργάτες, Πακιστανοί από τις γύρω οικοδομές και προσευχόμαστε τις Παρασκευές.
Και πώς γίνεται κανείς μουσουλμάνος στην Ελλάδα;
Λες έγινα μουσουλμάνος. Μπορείς να αλλάξεις το όνομά σου, αν και δεν είναι απαραίτητο, πολλά μουσουλμανικά ονόματα είναι και Χριστιανικά.
Περιτομή δεν κάνατε;
Βέβαια, πήγα την Κομοτηνή. Υπήρχε και στην Ορθοδοξία παλιά. «Η περιτομή του Ιησού».
Τι άλλο έχει η ζωή σας εκτός από προσευχή;
Έχω μια οικογένεια, μια κόρη, ταξιδεύω πολύ και εργάζομαι στον Δήμο.  Μ’ αρέσει η δουλειά. Και στο Άγιον Όρος δουλεύουν δεν είναι τεμπέληδες.
Τι κάνετε στον Δήμο;
Μαζεύω σκουπίδια. Σκουπιδιάρης.
Γιατί δεν κάνετε κάποια άλλη δουλειά; Ξέρετε τόσες γλώσσες…
Μ’ αρέσει να έρχομαι σε επικοινωνία με τον κόσμο. Από τη θέση του σκουπιδιάρη μπορείς να τους γνωρίσεις όλους. Τον πλούσιο, τον φτωχό, τον οποιοδήποτε.
Λένε ότι από τα σκουπίδια μίας πόλης μπορείς να καταλάβεις τους ανθρώπους της.
Εκεί ανακαλύπτεις και διαμάντια.
Νιώθετε  να σας κοιτάνε παράξενα, όταν λέτε «είμαι μουσουλμάνος»;
Ναι. Αλλά είναι λογικό γιατί όλοι σκέφτονται την Τουρκία. Χωρίς να ξέρουν καν τι χαρακτήρας είσαι, σε απορρίπτουν. Το έχω συνηθίσει πια. Τους λέω πάντως ότι αν υπήρχε πραγματικό Ισλάμ στην Τουρκία, θα λειτουργούσε η Αγιά-Σοφιά και θα άνοιγε η σχολή της Χάλκης.
Υπάρχουν βέβαια και οι φονταμενταλιστές.
Μα δεν μπορεί να θεωρείσαι καλός μουσουλμάνος όταν δε σέβεσαι τη θρησκεία του άλλου. Σε όλες τις αραβικές χώρες, υπάρχουν εκκλησίες και απαγορεύεται να μετατρέψεις τον Ιερό Ναό κάποιου άλλου, σε τέμενος.  Όπως και το να κάνεις εισβολές σε ξένες χώρες, είναι απαγορευμένο. Αν πειράξει κάποιος την πατρίδα μου, την Ελλάδα, είμαι ο πρώτος που θα πολεμήσω.
Κι αυτά που λένε για τους «απίστους» που είναι εχθροί;
Δεν υπάρχουν άπιστοι. Καταρχήν απαγορεύεται στο Ισλάμ να πεις κάποιον άπιστο. Και ένας άθεος μπορεί να είναι ο πιο πιστός.
Άρα νιώθετε να σας χωρίζει μεγάλη απόσταση από τους ακραίους ισλαμιστές.
Σαν την μέρα με τη νύχτα και ακόμη περισσότερο. Δεν μπορώ  να δεχτώ ότι κάποιος σαν και μένα, αφαιρεί τη ζωή ενός ανθρώπου.
Δεν αναφέρομαι μόνο σε πολέμους. Οι Ταλιμπάν ας πούμε, κερδίζουν ξανά έδαφος στο Αφγανιστάν, μαστιγώνουν τις γυναίκες που κυκλοφορούν ακάλυπτες, σταματάνε τα κορίτσια απ’ τα σχολεία…
Ναι γιατί δεν τους συμφέρει να υπάρχει μόρφωση. Θέλουν να καθοδηγούν τον κόσμο σαν να ήταν πρόβατα. Το Ισλάμ όμως δε θέλει  ακραίους. Απλώς κάποιοι ακραίοι χρησιμοποιούν το Ισλάμ.
Η κόρη σας θα φορέσει τη μαντίλα;
Δεν είναι απαραίτητο. Αλλά δε θα με πείραζε και να γίνει μοναχή, αν αγαπήσει το Θεό πραγματικά.
Για ποιον λόγο ταξιδεύετε τόσο πολύ;
Για να γνωρίσω τον κόσμο και να μαθαίνω πράγματα. Ευτυχώς έχω μια οικονομική ευχέρεια και μπορώ να ταξιδεύω.
Άρα συνεχίζετε να ψάχνετε…
Ψάχνω τους ανθρώπους πια όχι τον εαυτό μου. Εγώ ξέρω τι θέλω.  Όταν είμαι στο Μαρακές και περιμένω στην ουρά, για να αγοράσω κάτι ζω, μια διαφορετική ιστορία. Και χαίρομαι όταν ταξιδεύω και ακούω Έλληνες. Μ’ αρέσει ο Ζορμπάς ο Έλληνας, έτσι  ήταν και ο πατέρας μου.

 Μαρία Αλί
Η Μαρία με υποδέχθηκε έχοντας στο πλευρό της τον άντρα της. Ο Μοχάμεντ έφτασε στον Πειραιά πριν 22 χρόνια, ήξερε όμως λίγα Ελληνικά γιατί μεγάλωσε κοντά στην ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας. Τη Μαρία τη γνώρισε ενώ εκείνη είχε ήδη δύο παιδιά από τον πρώτο της γάμο. «Με τράβηξαν τα μάτια της,  με κοίταζε, και λύγιζα αμέσως». Σήμερα έχουν μαζί και μια κόρη. «Πάμε να τα πούμε στο πάρκο», «έριξα» την ιδέα. Ο Μοχάμεντ, η Μαρία, η μεγάλη όμορφη κόρη της, ο γιος της ο μπαλαδόρος και η Σάλμα που είναι ακόμη στην κούνια «καταλάβαμε» μια ολόκληρη γωνιά.

Πότε γνωριστήκατε με τον άντρα σας;
Πριν 2 χρόνια
Έρωτας;
Στην αρχή μου φαινόταν κάπως παράξενο, λέω άλλη νοοτροπία, πως θα δέσουμε;  Αλλά τελικά η χημεία είναι φοβερό πράγμα. Μπορεί να έχεις μεγαλώσει στην ίδια γειτονιά με τον άλλον και να μην δένεις με τίποτα.
Πηγαίνατε συχνά στην εκκλησία;
Όπως οι περισσότεροι Χριστιανοί. Δηλαδή αν τύχαινε να περνάω από εκκλησία, πήγαινα και άναβα ένα κερί. Αλλά δεν ήμουνα της άποψης ότι για να σε ακούσει ο Θεός, πρέπει να πας στην εκκλησία, γιατί ο Θεός είναι παντού.
Πριν γνωρίσετε τον άντρα σας είχατε κάποια επαφή με μουσουλμάνους;
Το μόνο πράμα που είχα δει από Ισλάμ, ήταν το σήριαλ «Μη μου λες αντίο» με τον Μέμο Μπεγνή.
Πρώτα γίνατε μουσουλμάνα και μετά παντρευτήκατε;
Όχι, παντρευτήκαμε και μετά από 6 μήνες έγινα μουσουλμάνα.  Δεν ήθελα να είναι μια παρορμητική απόφαση, γιατί θρησκεία αλλάζεις, δεν παίρνεις μια μπλούζα, που μετά δε σ’ αρέσει και δεν την φοράς.
Το μαντίλι δε σας παίδεψε λίγο;
Στην αρχή έλεγα «γιατί»; Τι έγινε να φαίνονται τα μαλλιά της γυναίκας; Άλλες κυκλοφορούν γυμνές. Το μαντίλι όμως είναι «χιτζάπ». Πρέπει όλο το δέρμα να είναι καλυμμένο. Δηλαδή είναι ένδειξη πίστης.
Η μαντίλα είναι μόνο για τον δρόμο βέβαια;
Ναι, στο σπίτι δεν τη φοράς. Για έξω είναι.
Το καλοκαίρι, στη θάλασσα;
Είμαι τυχερή από μια άποψη γιατί με τη θάλασσα δεν τα πήγαινα ποτέ καλά. Δηλαδή μ’ αρέσει να την βλέπω αλλά όχι να κολυμπάω. Αφού τα παιδιά με παρακαλούσαν. «Έλα ρε μαμά ούτε σήμερα θα βουτήξεις;». Μπορείς όμως, να κολυμπήσεις. Εντάξει, δε θα βάλεις μπικίνι αλλά με τα ρούχα μπορείς να κολυμπήσεις.
 Οι γονείς σας πώς αντέδρασαν;
Σοκ. Η μαμά μου αντέδρασε πολύ άσχημα στην αρχή. Εγώ της είπα ότι «είμαι 34 χρονών και δεν είμαι μωρό να με ελέγχει».
Οι φίλοι, οι συγγενείς;
Παράξενα στην αρχή. «Τι μάθαμε Μαρία;» Αυτοί που δεν ήταν αληθινοί φίλοι απομακρύνθηκαν, όμως κάποια στιγμή θα συνέβαινε, άσχετα με τη θρησκεία.
Έχοντας ζήσει με Χριστιανούς και με Μουσουλμάνους διακρίνετε διαφορές στη συμπεριφορά τους απέναντι στις γυναίκες;
Μεγάλες! Καταρχήν ο  καθένας έχει τον ρόλο του. Ο άντρας είναι άντρας και η γυναίκα, γυναίκα. Εγώ προσωπικά χαλάρωσα γιατί στη ζωή μου ένιωθα πάντα ότι έπρεπε να έχω δύο ρόλους.
Πρακτικά μπορείς να μου πείτε την διαφορά;
Νιώθω ότι έχω έναν άντρα δίπλα μου. Η γυναίκα θέλει να νιώθει ασφάλεια. Ακόμα κι αυτή που το παίζει πιο ανεξάρτητη, θα ήθελε να μπορεί να ακουμπήσει σε έναν άντρα. Και βέβαια όποτε έχω ανάγκη στο σπίτι με βοηθάει. Όταν ήμουν στο νοσοκομείο για να γεννήσω, αυτός φρόντιζε τα παιδιά και το σπίτι. Τα πήγαινε στο σχολείο, μαγείρευε, σιδέρωνε, ένας σύγχρονος άντρας.
Στην ερωτική σας ζωή υπάρχει ισοτιμία. Δηλαδή μια γυναίκα μουσουλμάνα μπορεί να κάνει αυτό που θέλει;
Εκεί ο Θεός,  μας έχει ελεύθερους. Δε λέει ότι πρέπει να κάνετε έτσι ή πρέπει να κάνετε αλλιώς. Αυτά νομίζω δεν έχουν να κάνουν με τη θρησκεία, έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους. Άλλοι έχουν ταμπού και άλλοι είναι πολύ extreme.
Δε νιώθετε λιγότερο ελεύθερη τώρα;
Όχι. Βέβαια,  δε θα πάω στο μπαρ να πιω, αλλά αυτό δεν το έκανα ούτε με τον πρώτο μου γάμο. Θα άφηνα σαν Χριστιανή τον άντρα μου στο σπίτι και  θα πήγαινα στα κλαμπ;
Τα παιδιά που έχετε από τον πρώτο σας γάμο, παραμένουν ορθόδοξα;
Βέβαια. Έχουν την θρησκεία του πατέρα τους. Όταν αποφάσισα να γίνω μουσουλμάνα το ανακοίνωσα πρώτα στα παιδιά. Δέχτηκαν την επιλογή μου.  Δεν έγινα και σατανίστρια για να πεις….
Το μωρό;
Θα ναι μουσουλμάνα.
Σας κοιτάνε λοξά τώρα που φοράτε τη μαντίλα;
Οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές. Σε κοιτάνε λίγο περίεργα αλλά είναι φυσικό. Δηλαδή και εγώ αν έβλεπα μια με καροτί μαλλί στο δρόμο, θα την κοίταζα. Αυτό δεν είναι ρατσισμός.
Χριστούγεννα – Πάσχα στο σπίτι  πώς είναι;
α συνδυάζουμε όλα. Στολίζουμε δέντρο.  Αρέσει στα παιδιά,  δεν μπορώ να τους το στερήσω…
Πού προσεύχεσθε;
Αυτό είναι πονεμένη ιστορία. Γιατί ούτε επίσημο τζαμί υπάρχει, ούτε νεκροταφείο. Δηλαδή αν πεθάνω, τα παιδιά μου πρέπει να πάνε να με θάψουν στην Κομοτηνή. Και οι γάμοι για να είναι έγκυροι, μόνο στην Κομοτηνή πρέπει να γίνουν. Είναι απαράδεκτο για μια ευρωπαϊκή χώρα.

Περισσότερα
Φωτογραφίες
Ο Άνας στο τζαμί του
Η βάφτιση του Αναστάση (σήμερα Άνας)
Η Μαρία + ο άντρας της σήμερα
Μαρία-Μοχάμεντ
Με-τη-γυναίκα-του-Χαμπίμπα-την-κόρη-τους
Χριστούγεννα-πριν-τη-μαντήλα