Ένα ερωτικό παιχνίδι, μια στιγμή παράδοσης, μια παρόρμηση της νιότης, μπορεί να μετατραπεί σε ψηφιακή καταδίκη χωρίς εύκολη διαγραφή.
Γιατί το διαδίκτυο δεν ξεχνά.
Ποιοι όμως είναι αυτοί που αντλούν ηδονή από την δημόσια ταπείνωση ανθρώπων που κάποτε τους εμπιστεύθηκαν; Πώς τιμωρούνται;
Και πως πρέπει να αντιδράσει μια γυναίκα – αλλά και ενας άντρας – οταν δει τις προσωπικές του στιγμές να διαχέονται στον όχλο του διαδικτύου;
Ο Σταύρος Θεοδωράκης μιλα με ανθρώπους για προδοσίες που έζησαν, για εκβιασμούς που δέχτηκαν και για την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλαν για να επουλώσουν το τραύμα τους.
Η Έλενα Κρεμλίδου, 26χρονη influencer περιγράφει τον αγώνα που δίνει από το 2018 για να βρει ποιοι είναι αυτοί που έχουν τις γυμνές εφηβικές της φωτογραφίες.
«Όσους έχουμε βρει, τους έχουμε καταδικάσει. Θα συνεχίσω να το κυνηγάω και για μένα και για εκατοντάδες άλλες γυναικες.που δεν έχουν φωνή».
Ο Lamanif, 29 χρονών ράπερ θυμάται τη μέρα που ξύπνησε και είδε τους διαδικτυακούς του φίλους να κάνουν πάρτι γύρω από ένα παλιό του ερωτικό βίντεο.
«Με διέλυσε. Με στιγμάτισε. Δεν είχα που να μιλήσω. Σάλταρα κι έφυγα στην Γερμανία».
Η Δανάη, 43 χρονών, εξομολογείται την προδοσία που βίωσε απο έναν άντρα με τον οποίο ειχε μόνιμη σχέση.
«Είναι πολύ άσχημο αυτό που κάνουν κάποιοι άντρες. Ενοχοποιούν κάτι πολύ φυσιολογικό. Δε θα συμβούλευα όμως τις γυναίκες να μη βγάζουν γυμνές φωτογραφίες. Αν το έκανα θα χανόταν όλη η μαγεία του παιχνιδιού».
Στους «Πρωταγωνιστές» μιλούν και αστυνομικοί της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για τις πολλαπλές υποθέσεις που έχουν εξιχνιάσει, για την αντίδραση των θυμάτων αλλά και την εξάπλωση του προβλήματος στα προαύλια και τις τάξες Γυμνασίων και Λυκείων.
Μαρμάρινα αγάλματα στην αρχαιότητα Πίνακες με γυμνά στην Αναγέννηση Ο αχαλίνωτος αισθησιασμός της Μπελ Επόκ Τα ημερολόγια τοίχου με την Μέριλιν Μονρό στις αρχές του ‘50 Η σεξουαλική επανάσταση των παιδιών των λουλουδιών Τα λάιφ στάιλ περιοδικά στο τέλος του 20ου αιώνα… Πάντα η ανθρωπότητα έστρεφε το βλέμμα προς το σωματικό κάλλος Και τις αναπαραστάσεις του έρωτα. Η έκρηξη της ψηφιακής τεχνολογίας όμως άλλαξε βίαια την σχέση μας με το γυμνό. Και το ωραίο παραδόθηκε σιγά σιγά στο φριχτό. Φωτογραφίες και βίντεο χωρίς την συναίνεση των πρωταγωνιστών τους μετατράπηκαν σε λάφυρα ενός ψηφιακού όχλου.
Έπρεπε να το εξωτερικεύσω γιατί ένιωθα ότι μέσα από αυτό θα βοηθηθούν κι άλλοι άνθρωποι και άλλες γυναίκες και γενικά και άλλοι άνθρωποι. Και δεν άντεχα γιατί δεχόμουν συνέχεια μηνύματα από κόσμο που με ενημέρωνε γι’ αυτό που μου έλεγε αν το έχουμε δει. Άλλοι ήταν εριστικοί, άλλοι όχι, αλλά δεχόμουν συνέχεια ξανά και ξανά και ξανά. Και εγώ έπρεπε έξω να συνεχίσω τη ζωή μου σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Αυτό δεν είναι πραγματικότητα, αυτό δεν είναι αληθινό.
