Τα πρώτα ρεπορτάζ των Πρωταγωνιστών στις φυλακές πριν σχεδόν 20 χρόνια, αποκάλυψαν έναν αθέατο κόσμο, στιγματισμένο από ισοπεδωτικά στερεότυπα.

Τώρα η συζήτηση ανοίγει ξανά.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης επισκέπτεται τις φυλακές Λάρισας, το δεύτερο μεγαλύτερο σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας για να συναντήσει κρατούμενους που επιζητούν μια δεύτερη ευκαιρία.

Με εφόδιο τη μάθηση και την κατάρτιση.

Την Κυριακή προβάλλονται δέκα συγκλονιστικές μαρτυρίες.

Ιστορίες που κρύβουν μέσα τους ​το κακό και το καλό σε εκδοχές που οι «απ’ έξω» δεν φαντάζονται.

Ανάμεσα σε αυτές:

  • Ένας νεαρός που μεγάλωσε σε σπίτι «πνιγμένο» στα ναρκωτικά. Ο πατέρας του έδερνε τη μάνα του. Και υπήρξαν χρόνια, που και αυτός και οι γονείς του, ήταν όλοι φυλακή.
  • Ένας ισοβίτης, που ζει για τη μέρα που θα αγκαλιάσει ξανά τα παιδιά του και θα τους ζητήσει συγνώμη για τη ζωή που δεν έζησαν, μαζί του.
  • Ένας βαρυποινίτης που έχει ζητήσει να βαπτιστεί ορθόδοξος. Και ο λόγος είναι ότι η κοπέλα που έχει γνωρίσει θέλει γάμο θρησκευτικό.
  • Ο «ναυτικός» – αυτό το ψέμα λέει στην μικρή του κόρη κάθε πρωί που της τηλεφωνεί, περιμένοντας την μέρα που θα την δει και θα της πει την αλήθεια από κοντά.
  • Ο τσιγγάνος που εντοπίζει τις αιτίες για την άνοδο της εγκληματικότητας των ομόφυλων του, στην αγραμματοσύνη και την ανεργία.

Οι κάμερες της εκπομπής κατέγραψαν σκηνές από την ζωή στα κελιά, στα μαγειρεία, το προαύλιο, το επισκεπτήριο και βέβαια στα σχολεία της φυλακής.

Στον Σταύρο μίλησε ο καθηγητής Γιώργος Τράντας που πριν 20 χρόνια επισκέφθηκε τις φυλακές για να καταγράψει ιστορίες κρατουμένων, και σταδιακά έθεσε σκοπό της ζωής του να μορφώσει όσους περισσότερους κρατούμενους γίνεται.

Σήμερα είναι Διευθυντής μιας μεγάλης εκπαιδευτικής κοινότητας φυλακισμένων – με δημοτικά και γυμνάσιο – ενώ πριν από λίγους μήνες απέκτησε και το πρώτο της επαγγελματικό λύκειο σε σωφρονιστικό κατάστημα.

Πώς είναι η ζωή σε ένα υποβρύχιο και τι λέει ο υποβρύχιος καταστροφέας που υπηρετεί στην πρώτη γραμμή;
Ποιος μπορεί να είναι ο στόχος που έχει θέσει μια γυναίκα καταδρομέας - αλεξιπτωτίστρια; Τι απαντάει ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος στην ερώτηση του Σταύρου Θεοδωράκη για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας;

Είπαμε

Ίσως κάποιοι να το θυμούνται. Είναι σχεδόν 20 χρόνια πριν. Μπήκα στις φυλακές και οι Πρωταγωνιστές αποκάλυψαν έναν κόσμο αθέατο. Εικόνες που ξάφνιασαν και φωνές που προκάλεσαν. Ζωές που στράβωσαν. Και άνθρωποι που προσπαθούσαν — άλλοι αργά, άλλοι μάταια — να τις ισιώσουν. Αλλά και κάποιοι… αμετανόητοι και σκληροί. Πρόσωπα, που έχουν μέσα τους τον Θεό και τον Διάβολο, σε εκδοχές που εμείς, οι «απ' έξω» δεν φανταζόμαστε. Απόψε η συζήτηση ανοίγει ξανά. Συγκυρίες, διαλυμένες οικογένειες, εγκατάλειψη, απουσία θετικών προτύπων, η λατρεία του χρήματος, λάθος παρέες - η ανάγκη να ανήκεις κάπου-. Και ευκαιρίες που δεν δόθηκαν ποτέ...

Μας είπαν

Το σχολείο μ αρέσει γιατί δεν έχω κάνει, δεν έχω πάει ποτέ σχολείο. Όμως είμαι μπερδεμένος τώρα εγώ. Όταν αποφυλακιστώ τι θα κάνω τη δεύτερη μέρα; Ποιος θα με πάρει στη δουλειά; Ποιος θα μου δώσει δουλειά χωρίς επάγγελμα; Θα μπορούσε η κυβέρνηση να κάνει και ένα και ένα κτίριο δίπλα εδώ για να βάλει 5 - 10 επαγγέλματα μέσα να μάθουμε ένα επάγγελμα. Μας έχει όλη μέρα να καθόμαστε να βλέπουμε το χαζοκούτι με την τηλεόραση και περνάει η ζωή μας μέσα από την κλεισούρα. Όταν έρχεται η στιγμή να αποφυλακιστούμε δεν ξέρουμε που…. Εγώ ειδικά στην δικιά μου περίπτωση δεν θα μιλήσω για άλλους. Στην δικιά μου περίπτωση δεν ξέρω τι να κάνω. Το μόνο που, που που ξέρω να κάνω είναι η παλιά μου τέχνη, η παλιά μου οδός.

error: