Marfin

Είπαμε

Υπάρχουν μέρες που τίποτα δεν προμηνύει την καταιγίδα, τη φωτιά, την καταστροφή. Μια τέτοια μέρα ήταν και η Τετάρτη 5 Μαΐου του 2010. Η μέρα που θα μείνει στην ιστορία για τους νεκρούς της.

Μας είπαν

Κατέβηκα με ένα πυροσβεστήρα και τότε μου απευθύνθηκε ο εισβολέας λέγοντας θα σε κάψω.

Ο διωγμός των τσιγγάνων

Είπαμε

Γύφτοι – τσιγγάνοι – Ρομά. Και στην Ελλάδα Κατσίβελοι – Φιτσίρια - Μπατσόρια. Τόσα ονόματα όσοι οι θρύλοι που τους ακολουθούν

Μας είπαν

Υπάρχουν παιδιά που ενώ θέλαν να έρθουν σχολείο, που ενώ είχανε ζήλο, τους διέκοψαν οι γονείς τους και αυτό γιατί; Για να παντρευτούνε. Για να τα παντρέψουνε

Παύλος Φύσσας (Α’ Μέρος)

Είπαμε

Δεν θα κρυφτώ. Τον Παύλο τον ένιωσα συγγενή μου από την πρώτη στιγμή. Όχι εξ αίματος. Η γειτονιά του ,όμως, ήταν σαν την παιδική μου γειτονιά. Στο σαλόνι του σπιτιού του ήταν σαν είχα γλεντήσει.

Μας είπαν

Να σου πω εσύ τα λες όλα με την μουσική σου, εγώ πως να πω, δεν πρέπει να βρω τρόπο να πω κι εγώ τι ήσουνα για μένα και εξακολουθείς να είσαι παιδί μου.

Τα εγκαταλελειμμένα μωρά του νοσοκομείου Αλεξάνδρα

Είπαμε

Ο Θεός δεν μπορεί να είναι παντού γι’ αυτό έπλασε τη μάνα

Μας είπαν

Μανάδες είναι για αυτά οι γυναίκες που τρέχουν να τα πάρουν αγκαλιά όταν πέφτουν και χτυπάνε

Κάλυμνος: Ψάρια-Σφουγγάρια-Δυναμίτες (Μέρος Β’)

Είπαμε

Μετά από 20 μέρες έρευνας και 120 λεπτά εκπομπής τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν. Ναι, ο μεγάλος στόχος είναι να έχουμε και αύριο ψάρια. Ο σύγχρονος κόσμος άργησε να καταλάβει ότι η δράση στο μισό της γης, το 70% για την ακρίβεια, θέλει κι αυτή κανόνες.

Μας είπαν

Όλες φορούσαν λευκά τσεμπέρια, για να πάει τυχερό, η αναχώρηση των αντρών τους. Έφευγαν λοιπόν τα καΐκια, κι εκεί στο μουράγιο που έφευγαν πια, και δεν φαινότανε στο λιμάνι, έβλεπες τις γυναίκες κατευθείαν, να βγάζουνε τα άσπρα τσεμπέρια, να βάζουνε τα μαύρα.