Δύο τολμηρές ιστορίες και ένας ποιητής

Είπαμε

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα- έχει γράψει ο Χριστιανόπουλος. Μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.

Μας είπαν

Οι άνθρωποι με τη διαφορετικότητα στον έρωτα αγνοούμε ότι έχουν μια υπερευαισθησία.

Έρωτες

Είπαμε

Η ηδονή μπορεί να βρίσκεται υπό διωγμό στις ζωές κάποιων.

Μας είπαν

Κάθε μέρα με ερωτεύονται απλά αυτά περνάνε. Σήμερα ο ένας, ο άλλος, άλλη μέρα ο άλλος. Όποιος έρχεται εδώ πέρα, δεν τον βλέπω για σοβαρή σχέση. Κανένα άντρα.

Αντέλ του Κολωνού

Είπαμε

Άλλωστε το έχει πει και ο Τσαρούχης ότι «μικροί και ηλίθιοι υπάρχουν σε όλες τις σεξουαλικές ομάδες».

Μας είπαν

Έχω παίξει και ξύλο, επειδή δεν άρεσα. Όταν έφυγα μετά από το μουσικό Γυμνάσιο, πήγα στα Σεπόλια σχολείο, κι εκεί ήταν ακόμη πιο δύσκολη, γιατί ήταν πολύ ομοφοβική γειτονιά. Εκεί μια μέρα, πάλι κάτι παιδιά θεώρησαν αστείο, να με περιμένουν στο προαύλιο, να μου ρίξουν ντομάτες, αλεύρι, αυγά, και νερό.

Κώστας Κεφάλας

Είπαμε

Ο χαρούμενος Κώστας ήθελε πάντα να είναι ένας κανονικός άνθρωπος, χωρίς σκιές και υπονοούμενα.

Μας είπαν

Δεν θυμάμαι ενοχές, αλλά θυμάμαι ότι ντρεπόμουν. Και αυτό που θυμάμαι είναι ότι δεν ήθελα να ζήσω την ομοφυλοφιλία όπως την ήξερα.