Σάκης Μπουλάς

Είπαμε

Μπορεί να σ’ άρεσε να είσαι και μαζί και μόνος για να είσαι μαζί και μαζί και μαζί. Να προσθέτεις δηλαδή.

Μας είπαν

Όταν γίνεις αλκοολικός δεν παύεις ποτέ να είσαι. Πεθαίνεις αλκοολικός. Συνολικά στη ζωή μου δεν έχω πιει πολλές φορές, απλά είχα κακή σχέση με το ξύδι. Δηλαδή έπρεπε να πιω, δε μ’ άρεσε να πιω για τη γεύση. Μου άρεσε να πιω να γίνω κουρούμπελο. Να πέφτω κάτω, να μην καταλαβαίνω τίποτα. Ε κι αυτό βέβαια ήταν η καταστροφή.

Σάκης Ρουβάς

Είπαμε

Μέχρι πού έφταναν τα όνειρά σου;

Μας είπαν

Αισθάνομαι ότι η ζωή μου είναι ένα διαρκές κλικ. Και ίσως μερικά ήταν πιο δυνατά, πιο φωναχτά... κάποια αθόρυβα, αλλά συνεχώς αισθάνομαι ότι αλλάζω και προχωράω.

Γιώργος Μαζωνάκης

Είπαμε

Πειραιώτικη μαγκιά με λίγο λούστρο ούτε εγώ δε θα το είχα σκεφτεί έτσι με δύο λέξεις που το ένα να μη καβαλάει το άλλο.

Μας είπαν

Ξεκινάω από πολύ μικρός. Τόσο που δεν καταλάβαινα και γω. Δηλαδή 15,5 χρονών είχα πάει ήδη σε δουλειά.

Δημήτρης Μητροπάνος

Είπαμε

Χωρίς εσένα, πιο μεγάλη η εθνική μας μοναξιά.

Μας είπαν

Και αυτά τα χέρια του Μητροπάνου που άνοιγαν στη στροφή του ζεϊμπέκικου, χωρούσαν όλο τον κόσμο.

Μανώλης Αγγελόπουλος

Μας είπαν

Ήταν ένας βασιλιάς χωρίς στέμμα.

Μιχάλης Χατζηγιάννης

Είπαμε

Μπορείς να είσαι μεγάλος σταρ και να μην έχεις μεγάλα πάθη;

Μας είπαν

Τα μεγάλα πάθη γεννιούνται με την επιτυχία, τη δόξα, την αγωνία να κάνεις πράγματα, να διατηρηθείς στην κορυφή και ταυτόχρονα τη σκέψη ότι την επόμενη μέρα να μην σε ξέρει κανείς.